دوشنبه, 20 شهریور 1396 18:32

مناطق مغزی مسئول توهم‌های شنیداری در اسکیزوفرنی شناسایی شدند

Neurosciencenews - برای نخستین بار، دانشمندان توانستند ناحیه‌ای را در مغز شناسایی کنند که باعث و بانی توهمات شنیداری در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی می‌باشد.

توهم شنیدن صداهای مختلف یکی از نشانه‌های اصلی بیماری اسکیزوفرنی است و افراد مبتلا به این بیماری، دائما صداهای عجیب و غریبی را احساس می‌کنند. حال دانشمندان موفق شده‌اند تا نقاطی در مغز را که اختلال در آن‌ّ‌ها منجر به چنین علایمی می‌شود  شناسایی کنند. آن‌ها همچنین موفق شده‌اند با دادن پالس‌های مغناطیسی، وضعیت بیماران را تا حدودی بهبود ببخشند. پروفسور سونیا دولفس «Sonia Dollfus» محقق ارشد و استاد دانشگاه Caen در این‌باره می‌گوید: «این نخستین آزمایش کنترل شده‌ای است که به طور قطع ثابت می‌کند ناحیه‌ای آناتومیک در مغز وجود دارد که عامل بروز چنین علایمی است. با القای پالس‌های مغناطیسی فرکانس‌بالا به این منطقه در مغز، بهبود قابل توجهی در شنیدن صداها توسط بیماران اسکیزوفرنی حاصل شده است.»

اسکیزوفرنی یک بیماری روانی بسیار جدی و طولانی مدت می‌باشد که افراد مبتلا به این بیماری، علایم بسیار گسترده‌ای دارند. از علایم آن‌ها می‌توان به توهم، گیجی و خیالات عجیب‌ اشاره کرد. یکی از شناخته‌شده‌ترین توهم‌های این بیماران نیز توهم‌های شنیداری می‌باشد که اصطلاحا به آن Auditory Verbal Hallucination یا به اختصار AVH می‌گویند و ۷۰ درصد از مبتلایان حتما برای مدتی آن ‌را تجربه می‌کنند. نوع این صداها بسته به تیپ شخصیتی فرد مبتلا می‌تواند تفاوت کند، برای مثال ممکن است صداها درونی باشند یا خارجی، دوستانه باشند یا تهدیدآمیز، ممکن است دوام همیشگی داشته باشند یا گه‌گاه به سراغ فرد بیایند.

به لطف این آزمایش‌ها، احتمالا تحریکات مغناطیسی ترنس‌کرانیال (Transcranial Magnetic Stimulation) یا TMS به عنوان راهی احتمالی برای درمان توهم‌های شنیداری در بیماران اسکیزوفرنی مطرح شود. TMS روشی است که در آن پزشک پالس‌های مغناطیسی را به مغز فرستاده و این روش تاکنون در موارد متعددی تاثیرگذار و مفید واقع شده است. با این حال هنوز تحقیقات تکمیل نشده و باید آزمایش‌های کنترل شده بیشتری برای ارزیابی اثرات این روش بر بیماران اسکیزوفرنی دچار AVH انجام شود.

تیم تحقیقاتی اهل کشور فرانسه، روی ۲۶ نفر به عنوان بیمار و ۳۳ نفر به عنوان گروه کنترل کار کرده‌اند. محققان روی گروه کنترل، درمان‌هایی فاقد اثرات حقیقی (پلاسبو) انجام داده‌اند. همچنین با بیمارانی که قرار است از پروتکل درمانی استاندارد استفاده کنند نیز مصاحبه‌ای برای ارزیابی دقیق میزان توهم‌هایشان انجام دادند که طی این مصاحبه‌ها بسیاری از خصوصیات و ویژگی‌های صداهایی که می‌شنوند مشخص شد. سپس این ۲۶ نفر پالس‌های مغناطیسی با فرکانس ۲۰ هرتز را به مدت ۲ روز، و هر روز دو جلسه دریافت کردند. محلی که پالس‌ها به آن وارد می‌شد، نقطه‌ای است در لوب تمپورال که در ارتباط با نقطه مربوط به یادگیری زبان فرد قرار دارد (محل دقیق عبارت است از محل تلاقی برآمدگی شاخه صعودی سولکوس خارجی چپ و سولکوس تمپورال چپ فوقانی).

پس از دو هفته، بیماران بار دیگر ارزیابی شدند. محققان دریافتند که ۳۴.۶ درصد از بیمارانی که برایشان از TMS استفاده شده بود، تغییرات قابل توجهی یافته‌اند. این در حالی‌ است که تنها ۹.۱ درصد از بیمارانی که به صورت پلاسبو تحت درمان قرار گرفته بودند، به درمان‌ها پاسخ داده‌اند.

 

توسط: محمد قراجه‌داغی – دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران

 

All Items
تازه های علم و فناوری
LOAD MORE LOADING... NO MORE WORKS